زهر شیرین

 

من: سلام 

تو: سلام

من: چطوری؟

تو: خوبم، تو چطوری؟

من: اغلب زندگیمو می بازم

راحت، ارزون و بدون رقیب !

 

 

فصلي نو بپا كنيم

گرچه ديگر هيچ چيز طراوت سبزه ها و پاكي آسمان را تدعي نميكند

ولي بايد قوي بود و به آنچه باقي مانده است اميد بست

زندگي ما در پس اين لحظات، هنوز هم پر از فرصتهاييست كه بايد آنها را لمس كرد

 

---

پ.ن: بارها گفتم که وبلاگ من به فرد خاصی نمیپردازه و مسایل کلی و نوعی هست. ولی باز هم متاسف هستم که دوستان برداشت اینچنین شخصی میکنن.

پ.ن: این دومین پست روزمره من هست!

پ.ن: سال خوبی داشته باشید