تبليغاتX
..:: Dejavu ..... دجاوو ::..
دجاوو
آزاد زندگی کنید
دوشنبه پنجم فروردین 1387
اسیر افسرده





در ژرفنای عمیق ترین آسمان ها

در مرتفع ترین دریاهای غریب

در عمق پوسیدگی

از ژرفنای دیگر بنیان های صمیمی

آنجا که گل ها برای زندگی به آب و خاک نیازی ندارند

و ستاره ها، ستاره های نیلگون، شب های هزاران هزار ساله ام را روشن می کنند،

موسیقی پوسیدگی نفس های به یکه افتاده من

قناری ها را تا ابد، در قفس های بی حصار به اسارت می گیرد

غم برایم معنایی ندارد

عبور جریان افکار بهاری از فراز چهره ام،

افسردگی را از یادم می برد

و همینگونه است، که در همهمه گنگ حقیقی توبه

تا ابد خواهم مرد...



+ نوشته شده توسط سیامک در 0:0 .
Dejavu
Dejavu