| تبليغات | X |
زندگی در گذر است
ابرها می آیند و خواهند گریست
و من فقط خیره شده ام
و هیچ نمیگویم
و هیچ نمیکنم
و خواهم گریست.
من به چه شبیهم؟
شاید به همه چیز
شاید به همه کس
به جز آنکه باید باشم...
چه خوب بود روزهایی که بی دقدقه
به عشق پری غصه ها نفس میزدم.
پ.ن: دوستان خیلی لطف دارن و از من اشتباهات املایی میگیرن و متذکر میشن. گفتن چیزی رو اینجا جایز میدونم و اون اینه که: موضوع اصلی در وبلاگ من مفهوم نوشته هست و نه املای اون، و دوم اینکه شاید بعضی از اشتباهات از دید خود من هم مخفی نمونده ولی برای هر اشتباهی دلیلی هست. همیشه گفتم و میگم که: گمراهی هم دنیایی دارد.
